Stranger Things Seizoen 2

TV Review: Stranger Things – Seizoen 2

Eleven: Bitchin’.
– Chapter 7


Informatie

Bedenkers: Matt Duffer, Ross Duffer

Cast: Winona Ryder, David Harbour, Finn Wolfhard, Millie Bobby Brown, Gaten Matarazzo, Caleb McLaughlin, Natalia Dyer, Charlie Heaton e.a.

Jaar: 2017

Genre: Drama, Horror, Mysterie

Distributie: Netflix


Stranger Things Seizoen 2


! Pas op: Deze recensie bevat spoilers i.v.m. het tweede seizoen van Stranger Things !

Recensie

 

Ongeveer een jaar geleden schreef ik mijn mening over het fantastische eerste seizoen van Stranger Things. De serie was één van de grootste verrassingen van 2016 en vergaarde in korte tijd een groot aantal fans. Dit jaar is Stranger Things geen vreemdeling meer; we kennen de serie, de personages, de meeste castleden en de eighties references ondertussen al. Dat maakt het lastig om seizoen 1 te overtreffen. En na acht afleveringen en een finale om u tegen te zeggen blijf ik toch wat vertwijfeld achter: het lijkt alsof het paradepaardje van Netflix verpletterd wordt onder zijn eigen succes. 

Matt en Ross Duffer sloten het eerste seizoen af met de perfecte balans tussen vragen en antwoorden. De schrijvers leveren goed werk door meer diepgang te creëren bij hun personages. Will, zoon van Joyce Byers (Winona Ryder), overleefde een bezoek aan een andere dimensie: de Upside Down. Sinds dat voorval is hij niet meer dezelfde. Noah Schnapp, die amper schermtijd kreeg in deel 1, zet een geweldige acteerprestatie neer. Zijn klasgenoten noemen hem ‘Zombie Boy’, omdat iedereen dacht dat hij dood was. Het feit dat Will zijn trip overleefd heeft betekent misschien dat Barb ook nog ergens tevoorschijn komt. Dat denkt Nancy (Natalie Dyer) toch, want zij gaat vastberaden op zoek naar de waarheid achter haar verdwenen BFF.

Al de andere jongens zijn natuurlijk ook weer van de partij. Weeral kudos aan de schrijvers om Dustin (Gaten Matarazzo) en Lucas (Caleb McLaughlin) meer schermtijd te geven. Dustin vormt onwaarschijnlijke vriendschappen en Lucas is gewoon een leuk personage om te volgen. Finn Wolfhards vertolking van Mike is opnieuw overtuigend. We zien hoe moeilijk hij het heeft met de verdwijning van Eleven. Ze is bijna al één jaar weg, maar Mike is haar nog steeds niet vergeten.

Een nieuw seizoen brengt natuurlijk ook nieuwe personages mee. De interessantste uit dat rijtje is ongetwijfeld Maxine (Sadie Sink) -of Max voor de vrienden-. Ze maakt het de jongens niet gemakkelijk. Haar schitterend acteerwerk doet je vergeten dat Sink maar 15 jaar is, daarom is ze een welgekomen toevoeging aan de cast. Jammer dat haar personage niet zo fantastisch is. Hetzelfde kan gezegd worden over Dacre Montgomery; zijn personage is het minst interessant en draagt weinig tot niets bij aan dit seizoen. Gelukkig is er nog Millie Bobby Brown om die leegte (en een twee barslechte afleveringen) op te vullen.


Stranger Things 2


Over afleveringen gesproken: het eerste seizoen had 8 afleveringen… Dit jaar staan er 9 in het lijstje. Dat is meestal niet zo’n groot probleem maar in het geval van Stranger Things 2 wél. Het verhaal lijkt soms verloren te gaan in de nét iets te lange afleveringen. En de extra aflevering is even nutteloos als hij klinkt. Hij draagt niks bij aan het verhaal, hij past niet in de reeks en in plaats van personages uit de diepen laat hij negatieve punten zien die je in andere afleveringen niet zo opvallen. Ik heb het natuurlijk over ‘Chapter 7: The Lost Sister’.

De aflevering speelt zich volledig buiten Hawkins af, dus we worden weggetrokken van de actie en vertrouwde personages op een belangrijk punt in het verhaal. Eleven gaat op avontuur en ontmoet een bende die geleid wordt door een meisje dat ook krachten bezit. De eerste vier afleveringen laten het verhaal pijnlijk traag op gang komen. Dat komt vooral omdat bijna alle personages gescheiden zijn & bezig zijn met hun eigen ding. Aflevering 5 is zo slecht geschreven dat het grappig wordt en aflevering 7 takes the cake als het op misstappen aankomt.

Gelukkig is het dieptepunt bereikt bij ‘The Lost Sister’, want de laatste twee afleveringen zijn een goede combinatie van stille, actievolle, liefdevolle en belangrijke scènes waar de kijker heel het seizoen lang op zat te wachten. Het was ook een risico om Mike voor een groot deel te scheiden van Eleven, maar het werkte wel, vooral door hun emotionele reünie in de laatste aflevering.


2 reacties op “TV Review: Stranger Things – Seizoen 2

Geef een reactie