Review: Beauty And The Beast (2017)

Beast: Think of the one thing that you’ve always wanted. See it in your mind’s eye and feel it in your heart.


Informatie

Regie: Bill Condon

Jaar: 2017

Cast: Emma Watson, Dan Stevens, Luke Evans, Ewan McGregor, Ian McKellen, Emma Thompson e.a.

Genre: Fantasy, Musical

Distributie: Walt Disney Studio Motion Pictures



Recensie

 

Disney heeft een boontje gekregen voor live action remakes van hun oude animatiefilms. Maleficent & Jungle Book zijn de revue al gepasseerd en The Lion King is op dit moment in productie. Het moet gezegd dat die remakes serieus veel geld opbrengen voor de animatiestudio en er blijven dan ook constant nieuwe aankondigingen komen. De nieuwste telg is Beauty And The Beast, een film die ik één week voor de officiële release mocht aanschouwen -dikke merci, Disney!-. Degenen die beweren dat het bij Disney ALLEEN om geldgewin draait hebben het duidelijk mis. Regisseur Bill Cordon (Twilight 1, 2) geeft de fans precies wat ze willen, grotendeels door het scenario van de originele film uit 1991 te volgen maar ook door hier en daar wat nodige veranderingen door te voeren.

Je zal waarschijnlijk wel weten wat je kan verwachten van het verhaal. Het Beest (Dan Stevens) is een kwade en norse prins die door een vloek veranderd is in een monster en Belle (Emma Watson) is een meisje dat heel graag leest en wil weten wat het leven te bieden heeft buiten haar klein dorpje. Wanneer haar vader naar de jaarmarkt vertrekt, besluit hij een kijkje te gaan nemen in een verlaten kasteel. Daar aangekomen ziet hij dat de meubels leven en besluit hij zo snel mogelijk te vertrekken. Voor hij op zijn paard springt plukt hij een roos in de tuin van het kasteel. Het Beest houdt hem als straf gevangen in een cel. Belle wordt ongerust en gaat naar het kasteel om haar vader te bevrijden. Ze besluit om in zijn plaats opgesloten te worden en zo leert ze Lumière (Ewan McGregor), Pendule (Ian McKellen) en de rest van de vervloekte meubels (lees: mensen) kennen. De vloek kan enkel opgeheven worden als een meisje verliefd wordt op het Beest én als de liefde wederzijds is. Maar er is natuurlijk ook nog de dorpsheld Gaston (Luke Evans) die maar al te graag met Belle wilt trouwen…



Beauty and The Beast staat of valt met de casting van de twee hoofdrollen, gelukkig heeft Cordon die rollen perfect ingevuld. Emma Watson is de ideale Belle, ze heeft de kijker direct mee in haar eerste scène waar haar dorpsgenoten hun monologen over Belle delen in een lied. Watsons natuurlijke schoonheid, intelligentie, liefde voor boeken en persoonlijkheid zorgen dat deze rol op haar lijf geschreven is. Dan Stevens komt als mens voor in de proloog, volledig met een overdreven hoeveelheid make-up en fancy pruik voordat een tovenares hem vervloekt. Vanaf dat moment wordt Stevens omgetoverd in een monster dat zijn onderdanen niet erg vriendelijk behandelt. Desondanks de middelmatige kwaliteit van de CGI blijven zijn acteerprestaties fantastisch. Stevens zet een enorm geloofwaardig en gebroken Beest neer.

Iedereen weet dat de medewerkers van het kasteel, die veranderd zijn in alledaagse meubelen,  minstens even belangrijk zijn in deze film. Het is onmogelijk om niet aan Lumière, Pendule en mevr. Pot te denken bij Disney’s Beauty and The Beast. Door de excellente digitale effecten en stemacteurs als Ian McKellen, Ewan McGregor en Emma Thompson komen deze personages écht tot leven. Het blijft natuurlijk moeilijk om doodgewone objecten visueel aantrekkelijk te maken via CGI, wat ervoor zorgt dat ze niet zo schattig overkomen als in de tekenfilm. Luke Evans en Josh Gad hebben misschien wel meest memorabele rollen in de film, ze stelen de show in praktisch elke scène waar ze in voorkomen. Gad zorgt voor de nodige humor maar Evans is de grootste verrassing. Hij laat in deze film écht zien wat hij in zijn mars heeft, dat in tegenstelling tot zijn eerder werk in o.a. The Hobbit-trilogie.

De liedjes (de film is en blijft gebaseerd op een musical) zijn stuk voor stuk goed gezongen. Watson heeft misschien geen nieuwe carrière als popzangeres in het verschiet, maar ze geeft wel de juiste emotie mee aan haar liedjes. “Be Our Guest” en “Gaston” zijn de twee liedjes die je het langst zullen bijblijven. Als is het maar voor de scènes zelf: Bij “Be Our Guest” wordt Belle door Lumière & co getrakteerd op een diner maar de scène weet zijn voorganger in originele tekenfilm niet te evenaren. Dat is het enige moment in de film waar je beseft dat Emma Watson op de set waarschijnlijk naar plastic golfballen aan het kijken was. Je voelt dat de CGI-personages en Emma Watson geen connectie hebben. Jammer. De scène van “Gaston” is een zo goed als perfecte replica en slaagt er wel in de kijker geboeid te houden.

Een gedachte over “Review: Beauty And The Beast (2017)

Geef een reactie