Review: Listen To Me Marlon (2015)

“Listen, let me tell you something that I did. I had my head digitized. They’ve got it all on digital, an actor, but it’s not gonna be real. It’s inside a computer. So maybe this is the swan song for all of us.”

large_pV31bccqFdFLj0GLKW0pu1hsZVo

Informatie

Regie: Stevan Riley – Jaar: 2015 – Cast: Marlon Brando – Genre: Documentaire – Distributie: Universal Studios

Review

Op 1 juli 2004 verloor de wereld één van zijn grootste en belangrijkste acteurs ooit. Maar sommige mensen rouwden niet. Zijn leven, zo zeiden ze, kan gezien worden als een soort van film met een sterke openingsscène, een verbijsterend midden en een teleurstellend einde. Ze vonden het zielig dat één van de beste acteurs van de 20ste eeuw tijdens zijn laatste levensjaren zo’n egocentrische klootzak geworden was. Van zijn ooit wereldberoemde kaaklijn was niet veel meer te zien. Hij was obees, depressief en had schulden van maar liefst €15 miljoen. Hij had 11 kinderen waarvan er één zelfmoord had gepleegd. Om nog maar te zwijgen over zijn verschrikkelijk gedrag op de set. Het ging niet goed met Marlon. Dat wordt allemaal niet besproken in de documentaire, dus ik wou het even meegeven. Persoonlijk heb ik oneindig veel respect voor Marlon Brando als acteur. Desondanks dat hij het haatte om een celebrity te zijn, enorm teruggetrokken/gesloten was en hij de camera’s vermeed wanneer mogelijk, heeft hij als acteur (op Charlie Chaplin na) meer invloed gehad in de filmwereld dan wie dan ook. En dat Marlon een mijlpaal in de filmgeschiedenis is, mag nooit vergeten worden.

brando-digital-face-650
Hij was de eerste mannelijke acteur die meer dan één miljoen dollar salaris kreeg én de jongste (30) Oscarwinnaar in zijn tijd

In Listen To Me Marlon vertelt hij zelf (met zijn modieuze, mompelende stem) zijn levensverhaal in een 100-tal minuten met behulp van uren aan opnamemateriaal dat nooit eerder door iemand beluisterd was. Hoe briljant Brando dan ook geweest mag zijn, hij beschrijft zichzelf als een man die even onzeker en verlegen als zelfzeker was.

De film heeft een chronologische opbouw en volgt Marlon’s vertrek naar New York op een jonge leeftijd om bij de legendarische acteerlerares Stella Adler les te volgen; zijn eerste Oscar voor On The Waterfront, die hij niet verdiend vond; zijn Oscar voor The Godfather die hij boycotte (door Sacheen Littlefeather te sturen om zijn Oscar te accepteren, uit protest tegen de manier waarop Native Americans worden weergegeven in Hollywoodfilms); zijn leven als rokkenjager die minstens 16 kinderen kreeg bij verschillende vrouwen (en vermoedelijk nog tientallen anderen waarvan zijn vaderschap niet bekend is); en uiteindelijk de verschrikkelijke dag waarop zijn oudste zoon de vriend van zijn halfzus doodschoot.

Conclusie

Dit is de meest complete documentaire over Marlon Brando ooit. Je maakt kennis met een heel andere kant van een persoon die zo charismatisch lijkt te zijn. Een persoon die perfect wist hoe hij zich moest gedragen voor de camera’s, maar het hele Hollywood gebeuren verafschuwde. De scène waarin een interview afgenomen wordt en hij doet alsof hij zijn vader graag ziet & vice versa, geeft pijnlijk weer hoe goed hij zijn problemen kon verbergen. De documentaire eindigt met zijn woorden over sterven, samen met de scène waar Don Corleone bezwijkt aan een hartaanval. Listen To Me Marlon is dus an offer no movie fan should refuse. 

8/10

© Fresh Bananaz | Auteur: Joachim Cruysberghs – @iCruysberghs

Geef een reactie