TV Review: Stranger Things – Seizoen 1

STRANGER THINGS – A Netflix original series

stranger-things-poster-netflix1

Informatie

Bedenkers: Matt Duffer, Ross Duffer – Jaar: 2016 – Cast: Winona Ryder, David Harbour, Finn Wolfhard, Millie Bobby Brown, Gaten Matarazzo, Caleb McLaughlin, Natalia Dyer, Charlie Heaton e.a. – Genre: Drama, Horror, Mysterie – Distributie: Netflix

Review

De broers Duffer hebben met Stranger Things één van de beste Netflix Originals ooit gemaakt. Ik overdrijf níét. Als je ook maar een klein beetje geïnteresseerd bent in pop culture is het onmogelijk dat je nog niks hebt meegekregen van deze nieuwe Netflix-serie. Op sociale media werd er bijna over niets anders gepraat, het leek alsof iedereen aan het kijken was. De hitserie telt acht afleveringen (bingewatch worthy!) die je meenemen in een nostalgische trip naar de jaren ’80, bijvoorbeeld door de fenomenale soundtrack of de tientallen verwijzingen naar films uit die tijd. De broers zijn duidelijk grote fan van Steven Spielberg en Stephen King. Maar, don’t worry, de verwijzingen zijn alles behalve vervelend. Ze zorgen voor de juiste (en ietwat grimmige) sfeer in een wereld die door de laatst genoemde sciencefiction meesters gecreëerd zou kunnen zijn.

De toon wordt meteen gezet. Scène één: De serie begint op 6 november 1983 in het kleine stadje Hawkins, Indiana. We zien de donkere gangen in de kelder van het nationaal laboratorium. Een man in een labjas rent voor zijn leven, duikt de lift in en drukt angstig op de knop om naar boven te gaan. De man is buiten adem en kijkt hoe de lichten snel aan en uit flikkeren. Long story short, dat is het laatste beeld dat op zijn netvlies gebrand staat. Scène twee: Een groepje geeks van rond de twaalf sluit hun 10-uur durende sessie van Dungeons & Dragons af. Op weg naar huis besluiten ze te racen, wie wint krijgt X-Men Comic °134. Wat ze niet weten is dat ze achtervolgd worden door een monster. Will, één van de vier vrienden, geraakt vermist…

De moeder (Winona Ryder) en oudere broer (Charlie Heaton)  van Will zijn compleet overstuur door het nieuws en besluiten met de politie een zoekactie te starten. Als mama telefoon krijgt van haar verloren zoon, begint ze stilaan gek te worden. Ze gaat o.a. kerstlichtjes halen om met hem te communiceren. Ook de drie andere vrienden gaan al fietsend hun vriend opsporen. Ze vinden echter iemand anders: Eleven. Een angstig en teruggetrokken meisje met kortgeschoren haar en mysterieuze krachten. Zij lijkt meer te weten over de plotse verdwijning. Samen ontdekken ze de mysteries van het stadje: overheidsgeheimen, bovennatuurlijke gebeurtenissen, paralelle dimensies en andere creepy shizzle. Angstaanjagend spannend.

1ca1033b-20f6-461a-86ab-985ad1f4c68e
Zie jij wat Will probeert te zeggen? Zet het in de comments! 😉
Wat maakt Stranger Things nu één van de beste Netflix Originals ooit? Dat zijn, volgens mij, vijf dingen.

1. De casting/personages

De vijf hoofdrollen worden vertolkt door kinderen die nog maar net van de lagere school af zijn. Dit past ook weer bij de eighties vibe die de serie probeert te creëren. In die tijd was het Spielberg’s glorietijd. En wie Spielberg zegt, zegt kinderen in de hoofdrol. Denk maar aan E.T. the Extra-Terrestrial (1982) en The Goonies (1985). Mike (Finn Wolfhard), Dustin (Gata Matarazzo), Lucas (Caleb McLaughlin) en Will (Noah Schnapp) zijn stuk voor stuk interessante en leuke personages. Ze lijken niet te acteren, in plaats daarvan lijkt het gewoon alsof ze echte vrienden onder elkaar zijn. Ze komen vaak grappig en emotioneel uit de hoek. Maar de jonge acteurs worden helaas overklast door de twaalfjarige (!) Millie Bobby Brown, die de rol van de stille en mysterieuze Eleven buitenaards goed speelt. Dit is haar eerste grote rol en wij kunnen alleen maar hopen dat ze verder blijft acteren. Dan gaan we hopelijk nog véél van haar horen. De tieners Charlie Heaton (Jonathan Byers) en Natalia Dyer (Nancy Wheeler) kunnen het acteerwerk van de kinderen niet evenaren. Desalniettemin acteren ze goed en is het fijn om hen aan het werk te zien. Winona Ryder, terug van weggeweest, wordt wereldwijd geprezen voor haar rol als rouwende moeder. Over Matthew Mordine (Dr. Brenner) en David Harbour (Chief Hopper) kunnen we ook niet klagen.

2. De soundtrack

Elk lied dat gebruikt wordt in Stranger Things past perfect bij de scène of gebeurtenis van dat moment. Example time! Wanneer we voor het eerst kennis maken met Eleven in een restaurant, klinkt uit  een ouderwetse radio ‘She Has Funny Cars’ van de iconische band Jefferson Airplane. De eerste regels van het lied zijn: ‘Every day I try so hard to know your mind / And find out what’s inside you / Time goes on and I don’t know just where you are / Or how I’m going to find you’ – dus: past perfect bij de verdwijning van Will. Moest je nieuwsgierig zijn, hieronder is de soundtrack in een Spotify playlist gegoten.

3. Alles is zó jaren ’80

Als je in de jaren ’80 geboren bent of gewoon fan bent van de muziek, mode of het algemeen tijdsbeeld van toen zal Stranger Things je waarschijnlijk wel bevallen. De kids houden van Dungeons & Dragons en hebben posters van Jaws, Evil Dead en The Thing op hun kamer hangen. Ze proberen hun liefde voor X-Men uit te leggen aan Eleven die er bitter weinig van begrijpt. Zoals eerder gezegd brengt de serie een hommage aan series en films uit de jaren ’80. De eerste waar ik kan opkomen zijn The Twilight Zone, Flight of the Navigator, Twin Peaks, The Terminator, The X-Files, Close Encounters of the Third Kind, Pan’s Labyrinth, D.A.R.Y.L., Invasion of the Body Snatchers, Carrie, Under the Skin, Firestarter, Super 8, The Last Starfighter en E.T. Er zitten tientallen verwijzingen in naar E.T., de een al duidelijker dan de ander. Stranger Things heeft zeker wel een eigen identiteit en verschilt sterk van de eerder genoemde films en series. Het is absoluut geen flauw afkooksel, herkauwing of reboot.

4. Het ongelofelijk spannend verhaal

Hier heb ik het al over gehad en ik wil niets spoilen. Wat ik wel wil zeggen is dat je vanaf de eerste seconde zal willen weten welk het volgend mysterie is dat ontrafeld zal worden en hoe de dingen verder evolueren. The Truth is Out There. 👽

5. Er zijn maar 8 afleveringen

Soms is het beter om een verhaal in te korten in plaats van het uit te melken. 8 afleveringen werken dan ook beter dan de gebruikelijke aantallen 12, 15 of 22. Game of Thrones heeft dit ook begrepen en schroeft het aantal afleveringen bij de laatste twee seizoen terug naar 7. Als dit net zo goed uitpakt als bij Stranger Things hoor je mij niet klagen.

stranger-things

Conclusie

Laat Mew even voor wat hij is, leg Pokémon Go weg en spendeer je dag aan het bingewatchen van Stranger Things. Laat je meeslepen in een klassiek sciencefiction verhaal dat je moeilijk zal kunnen loslaten. De cinematografie, de stijl, de dialogen en de soundtrack dragen bij tot iets uniek. Dit is verplicht kijkvoer. Geloof me, je zal er absoluut geen spijt van hebben. Geniet ervan!

9/10

 

4 gedachten over “TV Review: Stranger Things – Seizoen 1

  1. In een mum van tijd uitgekeken en het was zeker de moeite waard! Ik ga volledig akkoord met de vijf punten die je opsomt. Ik kijk al uit naar het volgende seizoen, wat blijkbaar iets weg gaat hebben van Harry Potter, ik ben benieuwd.

Geef een reactie