Review: Finding Dory (2016)

findingdoryposter2.jpg

Informatie

Regie: Andrew Stanton – Jaar: 2016 – Originele stemmencast: Ellen Degeneres, Albert Brooks, Hayden Rolence, Ed O’Neill, Kaitlin Olson e.a. – Vlaamse stemmencast: Sien Eggers, Stany Crets, Karen Damen, Geert van Rampelberg, Bent Van Looy – Genre: Animatie, Komedie – Distributie: Walt Disney Pictures

Review

13 jaar na de instant classic Finding Nemo geeft Pixar ons het vervolg cadeau: Finding Dory. De film speelt zich één jaar na de gebeurtenissen van zijn voorganger af. Alleen ligt de focus nu op onze favoriete blauwe vis met korte-termijn geheugenverlies: Dory. Toen ik hoorde de film in de maak was, was ik meteen enthousiast. Pixar heeft namelijk met Toy Story 2 & 3 bewezen dat sequels niet persé slecht hoeven te zijn. Maar de vraag is: Volgt Finding Dory het succes van Toy Story of wordt het een ramp à la Cars 2? Lees mijn mening hieronder.

Net als Dory vergeten wij bij Fresh Bananaz ook regelmatig ’t een en ander, daarom willen wij ons -en jullie- geheugen even opfrissen. Op het moment dat de getraumatiseerde en nerveuze vader Marlin (Albert Brooks) zijn zoontje Nemo (Hayden Rolence) kwijtraakt, ontmoet hij de blauwe doktersvis Dory (Ellen Degeneres). We weten niet waar ze vandaan komt, dat wordt in ieder geval niet uitgelegd. Samen gaan ze op avontuur met als bestemming Wallaby Way 42, Sydney in Australië. Verschillende problemen en roofdieren zorgen ervoor dat hun reis niet erg vlot verloopt en er ontstaan spanningen tussen de twee vissen. Ondanks alles vinden ze de kleine Nemo terug en iedereen is blij en gelukkig. Of wat had u gedacht? 😉

Flashforward

Eén jaar later woont Dory samen met Marlin en Nemo, zonder problemen. Op een dag herinnert ze zich vlagen uit haar jeugd van toen ze nog samen leefde met haar ouders, Jenny en Charlie. Ze is vastbesloten om haar ouders te vinden en samen met haar vrienden gaat ze op avontuur. “Het juweel van Morro Bay” is de laatste plaats waar ze haar ouders zag. Maar als ze daar aankomen lijkt een familiereünie lastiger te organiseren dan gedacht. “Het Juweel” is de bijnaam van het Zeeleven Instituut, een aquarium en revalidatiecentrum voor zeedieren. Dory geraakt binnen maar wordt gescheiden van Nemo en Marlin. Ze krijgt wel hulp van Hank (Ed O’Neill), een acrobatische octopus (of septopus want hij mist een tentakel) die zichzelf kan vermommen. Maar ook van Bailey (Ty Burell), een witte dolfijn met een slecht werkende echolocatie en van de slechtziende walvishaai Lot (Kaitlin Olson). Tijdens hun zoektocht leert Dory dat het niet erg is om fouten te maken en dat de kracht van familie en vriendschap alles overwint.

finding-dory-review-1-1465395573
Tip: blijf zitten tot na de credits want er is een korte maar leuke after credits scène!

In het begin lijkt het of Finding Nemo gewoon herkauwt wordt. De openingsscène is een tragische flashback met daarna de start van het avontuur in het Groot Barrièrerif. Voordat je weet zitten onze vrienden weer in the wave met de stonede reuzeschildpadden en ontsnappen ze weer aan roofdieren die tien keer groter zijn dan hun. Deze keer zijn het geen haaien, maar een pijlinktvis. De sequel krijgt pas echt zijn eigen verhaal als Dory aankomt op haar bestemming. De film speelt zich niet grotendeels in de oceaan af, maar wel in het Zeeleven Centrum.

Het plot is origineler dan dat van Finding Nemo, de makers wilden AL hun creativiteit in deze film tentoonstellen. Dat brengt voor- en nadelen met zich mee. Er gebeuren enorm veel dingen -wat leuk is- maar er worden ook veel dingen herhaald. Dory vergeet letterlijk ALLES en dat wordt na een tijdje nogal irritant. Er gaat vaak iets mis maar de hoofdpersonages weten er zonder kleerscheuren aan te ontsnappen. Jammer, want zo valt de spanning weg. Helaas zag ik de Vlaamse versie waarin Sien Eggers de stem van Dory inspreekt. Absoluut geen goeie keuze, vind ik persoonlijk.

findingdoryseals-0
Vóór Finding Dory begint te spelen maak je kennis met het schattige vogeltje Piper in de gelijknamige kortfilm. Geniet ervan!

Wat leuk is dat je doorheen de film meer en meer te weten komt over Dory’s verleden. Dingen die niet erg duidelijk waren in Finding Nemo, zoals het walvisspreken, worden hier beter uitgelegd. Het verhaal is namelijk een aaneenschakeling van Dory’s flashbacks, die per herinnering dichter bij haar ouders lijkt te komen. De introductie van de nieuwe personages is meer dan welkom. Wij zouden graag een spin-off van het geweldige personage Hank de Octopus zien. Want hóé is hij zijn tentakel kwijtgeraakt?!

De animatie, moest u daar nog aan twijfelen, is van het hoogste niveau. ‘Een visueel pareltje’, zoals ik dat graag noem. Net wanneer je dacht dat de onderwaterwereld van Finding Nemo niet mooier kon zijn, is er die van Finding Dory: onderwaterwereld 2.0. De technologie heeft niet stilgestaan in die 13 jaar, dat zie je. De belichting en fotorealistische texturen zijn super. Finding Dory is misschien wel de beste film op technisch vlak die de studio ooit maakte.

Conclusie

Had Finding Nemo écht een sequel nodig? Waarschijnlijk niet. Maar Finding Dory blaast nieuw leven in het verhaal van de meest populaire vis van Pixar, met tegelijkertijd het introduceren van nieuwe personages. Net als bij de meeste andere sequels worden de personages uitgediept en kom je meer te weten over hun verleden of karakter in het algemeen. In dat opzicht is Finding Dory zeker en vast geslaagd. De film is misschien niet de instant classic die zijn voorganger was in 2003, maar hij blijft wel hangen. Al was 13 jaar wachten nét iets te lang, Pixar. Zeker voor een kind van acht dat 13 jaar geleden omvergeblazen werd door Finding Nemo. Kortom, je zal geen spijt hebben als je de cinema uitstapt. Want: Nostalgia sells.

7,5/10

Wat vond jij ervan? Ben jij het eens met de recensie? Laat het weten in en reactie hieronder!

8 gedachten over “Review: Finding Dory (2016)

  1. Alhoewel hij niet zo goed is als het origineel vond ik ‘m wel erg leuk. De stukken met de zeeleeuwen waren fantastisch. Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik de short die voor de film zat beter vond dat Finding Dory zelf.

    Als de film uiteindelijk uitkomt ga ik er zeker nog een keer heen.

  2. Finding Nemo is één van mijn favoriete animatiefilms. Ik wil Finding Dory nog wel zien, maar heb er geen haast mee. 13 jaar wachten is idd wel iets te lang, misschien dat ik daarom niet zo enthousiast meer ben.

Geef een reactie