Review: Get Out (2017)

Rod: Man, I told you not to go in that house.

Informatie


Regie: Jordan Peele

Jaar: 2017

Cast: Daniel KaluuyaAllison WilliamsBradley Whitford, Catherine Keener e.a.

Genre: Thriller, Mysterie

Distributie: Universal Pictures


Get Out Poster


Review

 

Racisme is nog altijd een grote inspiratiebron in Hollywood voor tal van films, denk maar aan titels als Django Unchained of Imperium. Zeker nu President Trump in het Witte Huis zetelt zullen er aan de lopende band films over racisme gemaakt worden. Zo ook Get Out, het regiedebuut van Jordan Peele, waarin hij satire en racisme samenvoegt. De maatschappijkritiek focust zich hier niet op de stereotiepe Trump-aanhangers met hun spandoeken en brandende kruizen, maar wel op de ontwikkelde liberale middenklasse. Ruimdenkende mensen die zich net iets anders gaan gedragen bij een persoon met een andere huidskleur. Peele gooit het dus duidelijk over een andere boeg, maar werkt dat ook?

We volgen het prille koppel Chris en Rose die op het punt van hun relatie gekomen om elkaars ouders te ontmoeten. Vlak voor het vertrek vraagt Chris aan Rose of ze tegen haar ouders gezegd heeft dat hij zwart is. Ze zegt dat huidskleur bij haar familie totaal geen probleem is en dat haar vader op een derde termijn van Obama gestemd zou hebben, moest dat kunnen. Bij aankomst wordt Chris hartelijk ontvangen door meneer (Bradley Whitford) en mevrouw (Catherine Keener) Armitage. “Ik haat hoe het eruit ziet”, zegt papa Dean als hij Chris een rondleiding geeft door zijn herenhuis (blanke familie, zwarte werkers. Rewind to the twenties.), waar tuinman Walter (Marcus Henderson) en huishoudster Georgina (Betty Gabriel) glimlachen als een bezeten Winnie The Pooh. Dean’s vrouw, Missy, belooft Chris te helpen met zijn rookverslaving door één hypnotherapie sessie te nemen. Vanaf dat moment stijgt de spanning en wordt het als kijker gissen naar wat er allemaal staat te gebeuren.



Ik daag je uit om één slechte recensie van deze film te vinden. On-mo-ge-lijk. De Amerikaanse critici zijn laaiend enthousiast over Get Out. Hij haalt vlot 99% op Rotten Tomatoes en 84% op Metacritic. Ongeziene scores die niet voor elke (horror)film weggelegd zijn. Volgens mij verdient Get Out al die aandacht niet. Of hij bij het grote publiek in Europa zo’n succes zal worden betwijfel ik dan ook sterk. Unpopulaire mening: voor mij absoluut géén meesterwerk. Het tempo is tergend traag en wanneer er dan wat vaart in komt, wordt elke plottwist en belangrijke actie op nog geen kwartier tijd uit de doeken gedaan. Het is wel knap gedaan dat Peele een continue spanning weet op te bouwen met een mooi script en nog mooier scenario; al is de hele uitwerking van dat scenario zwak te noemen. Hoe hij racisme op een atypische manier aankaart in deze film is mooi gedaan. Een zwarte man die moet opboksen tegen een blanke middenklasse, waar die laatste in zowat elke scène (bewust of onbewust) racistisch overkomen.

Get Out kan de kijker op bijna geen enkel moment vermaken. De grappige scènes met Rod zorgen voor wat mopjes, maar waren eigenlijk totaal niet nodig. Op visueel vlak is dit een streling voor het oog. De cinematografie zorgt dat bijna alle scènes heel onrustwekkend aanvoelen. Geen jumpscares; gewoon een constante spanning. Toch is die spanning niet genoeg om je in de film te zuigen. Door het trage tempo zal je meer op je klok kijken dan naar het scherm. We hebben de laatste jaren fantastische regiedebuten voorgeschoteld gekregen in het horrorgenre: Cabin in The Woods, The Witch en The Badabook. Ik had gehoopt dat Get Out dat lijstje mocht aanvullen, maar die plek blijft helaas open voor een andere titel.


Ben jij wel een fan van Get Out? Misschien kan je mij van gedachten doen veranderen. 😉
Laat het weten in de comments of geef deze film hierboven de score die ze volgens jou verdient.

3 gedachten over “Review: Get Out (2017)

  1. Ik heb alleen even naar je score gekeken, want ik moet deze nog zien. Maar zo te zien ben je één van de weinige die deze als matig beoordeeld.

  2. Jammer dat je er niet van hebt kunnen genieten. Persoonlijk had ik geen moment dat ik op m’n horloge zat te kijken en was de spanning heerlijk. Af en toe heb je van die films waar je niet hetzelfde voelt als de anderen en dat is prima (had ik eerder bijvoorbeeld met een film als La La Land).

Geef een reactie