Review: Keeping Up With The Joneses (2016)

Natalie Jones: The first rule of being a spy is not to be in love with your partner.

Informatie


Regie: Greg Mottola

Jaar: 2016

Cast: Zach Galifianakis, Isla Fisher, Jon Hamm, Gal Gadot

Genre: Actie, Komedie

Distributie: 20th Century Fox


keeping-up-with-the-joneses-2016-02


Recensie

 

Eerst en vooral, de beste wensen voor mijn trouwe lezers! Mag 2017 het voorbije jaar ASAP doen vergeten met een hoop memorabele films en series. Voor mij zal het nieuwe jaar helaas pas écht beginnen na de examens… Tussen het studeren door heb ik altijd nood aan luchtig vermaak. Keeping Up With The Joneses leek me ideaal. Zeker omdat Greg Motolla (Superbad, Paul) hiervoor terug in zijn regisseursstoel gekropen is. Zach Galifianakis en Isla Fisher nemen de hoofdrol voor hun rekening. Hun tegenspelers zijn de fantastische Jon Hamm (Mad Men) en de prachtige Gal Gadot, die later dit jaar te zien zal zijn als Wonder Woman. Wat wil een mens nog meer? Wel, vooral een film die géén complete teleurstelling is voor fans van Motolla’s eerder werk.

In Keeping Up With The Joneses maken volgen we Jeff (Zack Galifianakis) en Karen Gaffney (Isla Fisher), een typisch getrouwd koppel dat op het punt staan om hun eerste zomer zonder kinderen door te brengen. Hun leven veranderd plots wanneer Tim (Jon Hamm) en Natalie Jones (Gal Gadot) hun nieuwe buren worden. Tim en Natalie zijn de belichaming van coolheid. Ze blaken van charisma, bezitten over goddelijke looks en hebben exotische hobby’s. Na hun wereldreis is het koppel toe aan welverdiende rust. Al snel maken ze ook een grote indruk op de rest van de woonwijk. Jeff kan moeilijk bevatten hoe cool zijn nieuwe buren zijn terwijl Karen denkt dat de Joneses niet zijn wie ze beweren te zijn…

Wat volgt is een middelmatig tot zwakke spionage comedy, iets wat ik zeker niet verwacht had van van Motolla en scenarioschrijver LeSieur. Er wordt te veel tijd verspild aan het achterhalen van de waarheid over Gaffney’s nieuwe buren. De kijker weet al van de eerste seconde dat Tim en Natalie spionnen zijn, dat maakt een groot deel van de film overbodig. Het is ook vaag waarom Karen haar buren zo verdacht vindt. Het komt alles behalve natuurlijk over. Leuker zou zijn geweest als we het verhaal vanuit het standpunt van de Joneses te zien kregen. Hamm & Gadot in de hoofdrol zou de film ongetwijfeld al een stuk beter gemaakt hebben. Zij zijn de echte sterren van deze film en redden wat er nog te redden valt. En dat is niet veel, want ook de humor en het script laten de wensen over. We hebben het allemaal al eens eerder gezien in een betere uitvoering.


a4ac2c43da9959c3_edit_img_image_41740622_1466619288


Geen enkele acteerprestatie in deze film is grensverleggend. Galifianakis lijkt tegenwoordig alleen nog getypecast te worden als een sociaal incapabele en klunzige huisvader. Maar het is een rol die hem op het lijf geschreven is en dat zorgt soms voor iet of wat grappige momenten. Zijn scènes met Hamm zijn redelijk entertainend, vooral door het verschil tussen de personages. Tim is het personage met het meeste diepgang en dat geeft Hamm ook voldoende materiaal om mee te werken. Het is absoluut geen Don Draper, maar hij doet zijn uiterste best om Tim zo interessant mogelijk neer te zetten. De twee vrouwelijke hoofdrollen, Karen en Natalie, krijgen jammer genoeg vrij weinig ruimte om interessant te zijn voor het publiek. Ze blijven erg tweedimensionaal en worden totaal niet uitgediept. Jammer.


2 reacties op “Review: Keeping Up With The Joneses (2016)

Geef een reactie