Review: The Magnificent Seven (2016)

Widow: He made them murder my husband, he will take everything we have.

Sam Chisolm: So you seek revenge?

Widow: I seek righteousness. But I’ll take revenge.

magnificent-seven-poster-2016

Informatie

Regie: Antoine Fuqua – Jaar: 2016 – Cast: Denzel Washington, Chris Pratt, Ethan Hawke, Vincent D’Onofrio, Byung-hun Lee, Manuel Garcia-Rulfo, Martin Sensmeiser, Haley Bennett- Genre: Actie, Western – Distributie: Sony Pictures Releasing

Recensie

Remakes lijken wel een hippe trend in de wereld van Hollywood. Vandaag nog maakte Disney bekend dat ze een live-action remake van The Lion King gaan uitbrengen en dit jaar zagen we ook titels als Ghostbusters en Ben-Hur in een nieuw jasje. Die laatste twee remakes waren volgens mij beter nooit uitgebracht. Maar er zijn ook gelukkig nog betere voorbeelden. Zoals The Magnificent Seven, waarvan de film uit 1960 zelf een remake was van de Japanse Seven Samurai (weliswaar vertaald in een Western setting). Fuqua (Training Day, The Equalizer) heeft in zijn versie meer diversiteit in de zevenkoppige Cowboybende gebracht. Of dat een goed idee was? 

Het verhaal speelt zich af in 1879. Het dorpje Rose Creek wordt geteisterd door Bartholomew Bogue (Peter Sarsgaard) en zijn mannen die de lokale goudmijn willen leegroven. De inwoners zijn te zwak om zich te verzetten en na de moord op haar man doet weduwe Emma Cullen beroep op een groep van zeven huurlingen die bij elkaar geraapt is door bounty hunter Sam Chisolm (Denzel Washington).

De groep wordt vervolledigd door de charismatische Josh Faraday (Chris Pratt), Goodnight ‘Engel des Doods’ Robicheaux (Ethan Hawke), zijn beste vriend Billy Rocks (Byung-hun Lee), de vreemde eend in de bijt Jack Horne (Vincent D’Onofrio), Mexicaanse bad boy Vasquez (Manuel Garcia-Rulfo) en tot slot de indiaan Red Harvest (Martin Sensmeiser).

Het dorp weet dat ze in de minderheid zijn en ze hebben maar één week tijd voor Bogue terugkomt om zich te wreken. De Magnificent Seven helpen de inwoners om zich voor te bereiden op de strijd door hen te trainen en de vijand te slim af te zijn door bijvoorbeeld loopgraven te gebruiken. Wat volgt is een perfect gechoreografeerde tweede helft van de film die volgepompt is met actie.

2016-the-magnificent-seven

Ik moet toegeven dat ik de film uit 1960 niet gezien heb dus ik kan geen vergelijking maken tussen de twee. Maar ik kan wel zeggen dat Fuqua het Westerngenre eer aandoet. Revolvers, paarden, saloons, ranches en woestijnen zijn in overvloed aanwezig. Er heerst ook een constante spanning in bijna iedere scène waarin iedereen op een gegeven moment hun wapen kan trekken. Fuqua zorgt voor een leuke afwisseling tussen mooie shots van de omgeving en actiescènes. Fans van het klassieke westerngenre zullen dus waarschijnlijk niet klagen, anderen zullen zeggen dat er niets nieuw onder de zon is en bestaande elementen herkauwd worden. Qua actie in de tweede helft hebben we niet te klagen. Er is geen gebruik gemaakt van CGI en de stunts en explosies zijn echt. Dat zorgt ergens toch voor een meer meeslepende filmervaring.

Ik hoop dat de topcast zorgt voor een box office succes, want we hebben een tekort aan Westerns de laatste jaren. Niet dat dit de beste Western ooit is. Verre van. Het verhaal is vrij simpel (het is bijvoorbeeld onduidelijk waarom de mannen het dorpje zo graag willen helpen) en mist de nodige diepgang, net zoals de personages. We weten niet hoe ze geworden zijn zoals ze nu zijn en de slechterik van dienst heeft geen connectie met de Magnificent Seven. Het blijft een eendimensionaal personage. Jammer. Ook krijgt niet elk personage evenveel schermtijd, wat ervoor zorgt dat je na de film vooral Hawke, Washington en Pratt zal onthouden.

Vincent D’Onofrio is volgens mij verkeerd gecast, want ik vraag mij af wat er ‘magnificent‘ is aan hem. Hij is onhandig en heeft een irritant hoge stem. Chris Pratt vond ik wel leuk in zijn eerste Western-rol ooit. Soms lijkt wel hij zichzelf te spelen: de fun guy die leuke grapjes maakt tussendoor. Ethan Hawke was perfect als een veteraan met een posttraumatische stressstoornis van tijdens de Civil War. Ook over Denzel Washington valt niets slecht te zeggen. Het is leuk om te zien hoe graag de centrale cast samengewerkt heeft tijdens deze film. Dat gevoel van vriendschap bij de acteurs zien we terug bij de personages.

636044420514665613-xxx-the-magnificent-seven-81535787

Conclusie

The Magnificent Seven slaagt er niet in om het unieke en spectaculaire aspect van oudere Westerns te herwerken in deze moderne versie. De film is leuk en entertainend maar mist een goed verhaal en uitwerking van personages. Ik had ook net iets meer verwacht van Nic Pizzolatto, de man achter True Detective die hier scenarioschrijver is. Maar de actie zit goed, de cinematografie is mooi (met dank aan Mauro Fiore) en de muziek past perfect bij het genre. De positieve punten worden helaas overheerst door de negatieve. Ik denk dat deze remake snel weer vergeten zal zijn en dat lijkt mij toch niet de bedoeling van een goeie Western.

6,5/10

Ben jij de film al gaan kijken? The Magnificent Seven speelt nu in de cinema!

4 reacties op “Review: The Magnificent Seven (2016)

Geef een reactie