Review: Tomorrowland (2015)

Casey Newton: There are two wolves who are always fighting. One is darkness and despair. The other is light and hope. The question is… which wolf wins?

Eddie Newton: The one you feed.

27cca68000000578-0-image-a-95_1429598716791

Informatie

Regie: Brad Bird – Jaar: 2015 – Cast: George Clooney, Britt Robertson, Hugh Laurie – Genre: Avontuur, Sciencefiction – Distributie: Walt Disney Pictures

Review

Met films als Ratatouille, The Incredibles & The Iron Giant op zijn palmares kan Brad Bird niet anders dan goede familiefilms schrijven en regisseren. Toch? Wel, ja en nee. Tomorrowland (of zoals het in onze contreien gezegd moet worden: Project T) is zeker geen hoogvlieger, maar eerder een zeemzoete Disneyfilm waar de strijd om wakker te blijven tijdens het kijken het meest spannende is.

We maken kennis met Frank Walker, die de vierde wand doorbreekt en dus rechtstreeks tegen de kijker spreekt. Hij begint zijn verhaal met de Wereldexpo van ’68 in Flushing Meadows. Voor die gelegenheid heeft de jonge Frank een jetpack ontworpen, een uitvinding die hij maar al te graag aan gouverneur Nix (Hugh Laurie) wou laten zien. Hij leert samen met diens dochter Athena een wereld kennen in een andere dimensie: Tomorrowland. Een schijnbaar perfecte en veilige plaats waar enkel en alleen intellectuelen leven en waar de technologie niet heeft stilgestaan. Maar deze intellectuelen kunnen de apocalypse waar onze wereld op afstevent echter niet voorkomen. Flashforward naar het heden, waar Casey Newton (Britt Robertson), de inmiddels verouderde Frank Walker (George Clooney) en Athena (Raffey Cassidy) de wereld proberen te redden. Bent u nog mee?

Het verhaal is gewoon zwak, saai, rommelig zelfs. Een echt duidelijke samenhang is er niet en verschillende plot holes zorgen voor veel onbeantwoorde vragen. Er zit totaal geen tempo in de film waardoor je je er echt door moet worstelen. Jammer. Wat allesbehalve zwak genoemd mag worden is de effectenafdeling van Disney. Wauw. Sommige beelden waren echt adembenemend mooi, zoals de futuristische setting van Tomorrowland die prachtig in beeld is gebracht. En hoe stom de Eiffeltoren-scène ook was, hij zag er verdomd goed uit.

De cast is ook prima. Persoonlijk vind ik dat Laurie in veel te weinig scènes te zien was maar zijn aanwezigheid maakt de film toch een klein beetje beter. De acteerprestaties van Robertson & Cassidy waren goed, zoals verwacht. Clooney ruilt zijn imago van Nespresso connaisseur in voor dat van een verbannen genie en dat gaat hem goed af.

Tomorrowland
Britt Robertson als Casey Newton in de paralelle dimensie van Tomorrowland

Conclusie

De film samenvatten in één woord? Meh. De hele Disney setting laat het allemaal wat kinderachtig aanvoelen. Hopelijk is dit niet het geval bij een niet nader genoemde film van Disney die op 16 december in de zalen verschijnt (waarvan er trouwens in één bepaalde scène énorm -lees belachelijk- veel referenties opduiken). Tomorrowland, de film welteverstaan, kan u dus best overslaan.

5/10

Auteur: Joachim Cruysberghs – @iCruysberghs

Geef een reactie