Review: Bridget Jones’s Baby (2016)

RELATIONSHIP STATUS: BEYOND COMPLICATED

Informatie


Regie: Sharon Maguire

Jaar: 2016

Cast: Renée Zellweger, Gemma Jones, Sally Philips, Colin Firth, Patrick Dempsey, Ed Sheeran e.a.

Genre: Komedie, Romantiek

Distributie: Sony Pictures Releasing


Bridget_Joness_Baby_poster

Recensie


Het gebeurt zelden dat het uitmelken van filmreeksen positief uitpakt. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen op de regel, zoals bijvoorbeeld Star Wars: The Force Awakens. Ook Bridget Jones is terug van weggeweest. De populaire anti-heldin keert terug in haar derde bioscoopfilm, twaalf jaar na het vervolg (The Edge of Reason) op het immens populaire eerste deel in de reeks (Bridget Jones’s Dairy). Sharon Maguire kruipt opnieuw in haar regisseursstoel en natuurlijk zijn Renée Zellweger en Colin Firth ook weer van de partij. Maar kan Bridget Jones nog verrassen met haar onhandigheid en vaak herkenbare humor?

Eindelijk is het zover: Bridget (Renée Zellweger) heeft haar streefgewicht bereikt. Haar dagboek is vervangen door een iPad en ze is 1891 dagen gestopt met roken. We zien haar voor het eerst terug op haar 43ste verjaardag. Ze zit alleen in haar zetel met een groot glas wijn. Haar relatie met Mark Darcy (Colin Firth) is vijf jaar geleden op de klippen gelopen en haar andere ex, Daniel Cleaver (Hugh Grant – afwezig in deze film), is omgekomen in een vliegtuigcrash. Ze besluit iets te doen aan haar single bestaan. Op een festival leert ze de Amerikaan Jack Qwant kennen en per toeval loopt ze Darcy een paar dagen later tegen het lijf. Ze is met beide mannen naar bed geweest en komt erachter dat ze zwanger is. De hamvraag is dus: Wie is de vader van het kind?



De film kan de lange pauze perfect overbruggen, de acteurs/actrices zorgen voor de juiste sfeer. Renée Zellweger zet haar personage vijftien jaar later nog even overtuigd neer als in het begin van deze eeuw. Bridget is al Gangnam Style-dansend meegegroeid met de tijd. Dat is leuk om te zien. Minder leuk om te zien is het met-Botox-opgespoten gezicht van de actrice. Zeker voor 122 minuten lang. Emma Thompson is fantastisch in haar bijrol als gynaecoloog. Patrick Dempsey kan Hugh Grant helaas niet vervangen, maar Colin Firth maakt Dempsey’s tekortkoming meer dan goed met zijn droge grappen en dialogen.

Qua humor wordt je getrakteerd op zelfspot en situatiehumor van de bovenste plank. Er zullen weinig scènes zijn die je níét doen glimlachen. De film kent spijtig genoeg ook een paar grote minpunten. Zo zijn sommige grappen gewoon zo cliché dat ze niet (meer) grappig zijn. De humor is natuurlijk erg Brits, daar moet je wel voor zijn. Tegen het eind van de film daalt het tempo sterk en wordt de film serieuzer. Sommige scènes konden dan ook wat ingekort of zelfs geschrapt worden. Het einde van de film was niet echt verrassend. Jammer. Op visueel vlak moet je bij comedy vaak niet veel verwachten maar hier lijkt het net alsof heel de film opgenomen is voor een green screen. Bridget Jones’s baby zal je wél een aangename avond in de cinema bezorgen, daar ben ik zeker van.

Geef een reactie