Review: Enemy (2014)

Chaos is order yet undeciphered.

enemy-poster1

Informatie

Regie: Denis Villeneuve – Jaar: 2014 – Cast: Jake Gyllenhaal, Mélanie Laurent, Sarah Gadon, Isabella Rossellini – Genre: Mysterie, Thriller – Distributie: FilmFreak Distributie (NL)

Review

Dat Denis Villeneuve weet hoe je een topfilm moet regisseren weten we na Incendies, een film die hem in Hollywood op de radar plaatste. Prisoners (de film die hij na Incendies maakte) was een geslaagde thriller en zijn laatste film Sicario is volledig terecht genomineerd voor 3 Oscars. Maar tussen die twee films zit echter nog een underrated pareltje dat Enemy heet, één van de weinige films die mij écht is bijgebleven na de eerste keer dat ik ‘m zag.


In Enemy volgen we Adam Bell, een onzekere en neurotische man die geschiedenis geeft aan de universiteit. Hij is verveeld met de dagelijkse routine die zijn leven beheerst en ook zijn vriendin kan hem nog weinig interesseren. Als hij een film kijkt die een collega hem heeft aangeraden, ziet hij een figurant op het scherm die er exact hetzelfde uitziet als hem. Hij geraakt geobsedeerd door die figurant en besluit hem op te zoeken. Hij blijkt Anthony St. Claire te heten. Wanneer Adam hem ontmoet, ziet hij zijn uiterste tegenpool. Fysiek lijken ze wel als twee druppels water op elkaar want ze hebben dezelfde baard, dezelfde stem en hetzelfde handschrift. Maar in tegenstelling tot Adam straalt Anthony veel zelfvertrouwen uit en heeft hij een dominant karakter. Adam’s interesse veranderd plots in een grote angst.

96

Enemy opent met de zin: Chaos is order yet undeciphered. In het begin is het puzzelen om te zien waar de film chaotisch is. De scènes volgen elkaar logischerwijs op, het verhaal is niet echt ingewikkeld en de personages gedragen zich rationeel. Al bij al lijkt de film dus niet moeilijk te volgen, maar toch zal je na het einde achterblijven met een groot vraagteken. De laatste scène is zo enorm verwarrend dat je direct zal willen opzoeken wat de betekenis van de film eigenlijk is. Een tweede keer kijken hielp (voor mij) niet echt veel, maar het kan natuurlijk geen kwaad. Ik denk niet dat iemand in staat is om deze film écht te begrijpen. Dus be awarehet einde van de film kan voor sommigen erg tegenvallen. Maar laat dat je zeker niet tegenhouden om van deze cinematografische topper te genieten.

Het is raar dat deze film beduidend minder populair is dan de andere werken van Villeneuve. Jake Gyllenhaal zet hier een fantastische dubbelrol neer. Hoewel de personages identiek zijn, zie je onmiddellijk welke van de twee in beeld gebracht wordt. De cinematografie is prachtig, net als de belichting. Dat zorgt ervoor dat de film een donker kantje meekrijgt. Eén van de beste dingen is de soundtrack, die erg creepy en sinister is. Soms komen er wat invloeden van regisseurs als Lynch en Kubrick tevoorschijn maar Enemy is sterk genoeg om op zichzelf te kunnen bestaan.

Conclusie

Echt begrijpen zal je deze film nooit doen en misschien is dat wat Enemy zo goed maakt. Het is een puzzeltocht van begin tot einde. Hij zal dan ook dagen in je hoofd blijven rondspoken en je zal hem ongetwijfeld nog een paar keer willen zien. Als je fan bent van Villeneuve of het mysterie-genre in het algemeen móet je deze film gezien hebben. Jake Gyllenhaal is fantastisch, zoals altijd. En het WTF-gevoel is groot na het laatste shot, dat kan ik je garanderen.

7,5/10

Wat vond jij van Enemy? Ben jij ook zo’n fan of was het totaal niets voor jou? Laat het weten in een reactie! 🙂

© Fresh Bananaz | Auteur: Joachim Cruysberghs – @iCruysberghs

3 gedachten over “Review: Enemy (2014)

Geef een reactie